Model olacak kişiyi rahat görebileceğiniz biçimde oturma pozisyonunuzu oluşturunuz. Modelin ayakta, oturarak ve yatarak kısa süreli pozlar vermesini sağlayınız. Işığın geliş yönüne göre açık, orta, koyu çizgi ve leke değerleriyle modelin kroki çizimlerini yapınız.

Çizimlerinizde oranlara, perspektife, ışığın yönüne; ağırlık merkezinin, nesne-mekân ilişkisinin, ritmin, dengenin, birliğin oluşmasına dikkat ediniz.

Çalışmalarınızda akıcı ve dinamik çizgiler kullanınız. Figürün üst, yan ve ön planlarını iç kontur çizgileriyle belirleyerek hacim etkisini güçlendiriniz. Çizgilerin hareket ve yönünü, lekelerin dağılımını, zıtlıkları ve tekrarları kompozisyonda ilgi merkezini oluşturacak biçimde kullanınız.

İç mekânda birden fazla figürün yer aldığı imgesel bir kompozisyon tasarlayınız. Kompozisyonda derinliği güçlendirmek için mekânın pencere, kapı, merdiven gibi öğelerle başka mekânlara açılımını sağlamaya çalışınız. Kompozisyonda kullanacağınız figürlerin birinin önde diğerinin arkada yer almasını sağlayarak derinlik etkisini güçlendirebilirsiniz.

Kompozisyonunuzu kurgularken art arda planları hava perspektifiyle belirtmeye, figür-nesne-mekân ilişkisini kurmaya çalışınız. Çizimlerinizde çizgi ve hava perspektifi kurallarını uygulayarak derinlik etkisini güçlendiriniz. Tasarımınızda ışığın türüne, şiddetine ve yönüne dikkat edip açık, orta ve koyu değerleri kullanarak çiziminizi yapınız. Desenlerinizde birliğin, ritmin, dengenin ve hareketin oluşmasını sağlamaya çalışınız.

Desen çalışmalarında kompozisyonda derinlik oluşturmak için çizgi ve hava perspektifinden yararlanılır. Çalışmalarda; ister tek, ister iki, ister üç kaçış noktalı perspektif çizimler kullanılsın amaç, iki boyutlu yüzey üzerinde üçüncü boyutu izleyiciye hissettirerek derinlik etkisini oluşturmak ve kompozisyonda dinamizmi artırmaktır. Kompozisyonda, öndeki varlıklar daha ayrıntılı ve büyük çizilirken arkadaki varlıklar daha belirsiz ve küçük çizilir.

Bunun için bakış açısına göre kaçış noktaları belirlenir. Bunlar bir, iki ya da üç kaçış noktası olur. Kaçış noktalarına göre varlıkların konumu ve büyüklüğü belirlenir. Desenin elemanları ile de aradaki hava katmanlarına göre açık, orta ve koyu değerler kullanılarak varlıklar arasındaki planlar belirlenir ve mesafe görünür kılınır.

Hava perspektifi kuralları uygulanarak yapılan bu belirlemede, varlıklar arasındaki mesafeye dikkat edilerek öndekiler daha ayrıntılı çizilirken arka planlarda yer alanlar daha belirsiz çizilmelidir. Öndeki ve arkadaki varlıkların ayrıntılarının ve dokularının farklılıkları aralarındaki mesafenin doğru algılanabilmesini sağlayacaktır.

Çizgi perspektifi ve hava perspektifi kuralları uygulanırken aynı plan üzerinde bulunan varlıkların algısal yönden denklik oluşturacak düzeyde büyüklüğe ve belirginliğe sahip olmasına dikkat edilmelidir.

Çalışmalarda kompozisyon kurgulanırken varlıkların sadece görünümlerini perspektif kurallarına göre doğru aktarmak değil, birbirleriyle ve mekânla ilişkisini de kurabilmek gerekir. Bu yüzden kompozisyonda derinlik sağlanırken birlik ve bütünlüğü oluşturmak da amaçlanmalıdır. Jacques-Louis David [Jak-Luis Davit (1748–1825)]’in kompozisyonundaki derinliğin üç plandan oluştuğu görülmektedir.

Bunlar; koyu gölgelerin yer aldığı birinci (ön) plan, kalabalık figür grubunun belirsiz ilişkilerle betimlendiği ikinci (orta) plan, mekânın geriye doğru açılımında binanın mimari bölünmeleriyle betimlenmiş üçüncü (arka) plandır. Bu planlar arasında ışığın yönü ve şiddetinden yararlanılarak açık-koyu zıtlıkları ile bağlantı kurulmuştur.

Birinci planda yer alan koyu gölgeler içinde ikinci planda kullanılan ışıkla sağ tarafta yer alan figürlerin aydınlatılması, kompozisyonda iki plan arasında ilişki kurulmasını sağlamıştır. Sol tarafta yer alan figürlerin koyu lekelerle betimlenmesi, ikinci planda yer alan açık lekelerle betimlenmiş figürleri daha da geriye iterek planlar arasındaki mesafeyi artırmıştır.