Ögeler etikete göre görüntüleniyor: Grafik Eğitimi

İletişim Bilgileri:

0322 459 37 37

0532 165 2 000

0545 200 222 0

Bilgi Paylaşımı » Reklam Nasıl Bir Güç Yaratır?         

Eğer hayata yeniden başlama imkanı olsaydı, reklamcılığı bütün diğer işlere tereddütsüz tercih ederdim” diyen Amerika eski başkanlarından Franklin Roosevelt bir döneme damgasını vurmuş bu sözüyle gerçekte neyi vurgulamak istemişti? Dünyanın en güçlü insanı olarak adlandırılan Amerika başkanı, neden reklamcılığı sahip olduğu özel konum ile değişmek istedi?

Acaba bunun sebebi, temel olarak ‘Bilgilendirme’, ‘Hatırlatma’, ‘İkna etme’, ‘Değer katma’ ve ‘Örgütün diğer amaçlarına yardımcı olma’ fonksiyonları taşıyan reklamların, giderek insanların hayatlarını yönetme ve yönlendirme gücü kazanmış olması olabilir mi?

Yaklaşık yüz sene önce söylediği “Reklamlar git gide, yaşamları yönetir hale gelmektedir.” sözüyle Sir Winston Churchill, diğer insanların göremedikleri neleri görebilmişti? Bir hikaye vardır, reklamcılar iyi bilirler. Dünyaca ünlü petrol şirketi Shell’in Amerikalı yöneticileri Vatikan’da Papa ile yalnız görüşmek istemişler.

Dışarıdakiler merakla odadan gelen sesleri dinliyorlarmış. “Kabul ederseniz bir milyar dolar veririz”. Papa, “Hayır kabul edemem” diyormuş. Yöneticiler ısrarla teklif bedelini arttırıyorlarmış. 2 milyar Dolar...5 milyar Dolar... 10 milyar Dolar... Papa yine de, “İmkansız, olamaz” diye diretiyormuş.

Kapıda tartışmayı dinleyen kardinaller dayanamayarak odaya girip Papa’ya “Bu paraya ihtiyacımız var, niçin kabul etmiyorsunuz?” dediklerinde Papa’nın cevabı: “Amerikalı dostlarımız, bütün kiliselerde okunan dualardan sonra papazlarımızın (Amin) yerine (Shell) demelerini öneriyorlar. Nasıl kabul ederim” olmuş.

Telefonlarımız:

0322 459 37 37

0532 165 2 000

0545 200 222 0

 Kompozisyon, yapıtı oluşturan elemanların belirli bir düzen içinde bir araya getirilmesiyle oluşan estetik düzenlemedir. Bu düzenlemeler yapılırken bazı ilkelere uymak gerekir. Bu ilkeler denge, ritim, birlik, hareket, yön, tekrar, egemenlik, aralık (mesafe), zıtlık ve koramdır. Kompozisyon oluştururken kullanılan her görsel öge bir amaca hizmet etmek zorundadır. İster basit ister karmaşık bir konuya sahip olsun, iyi bir kompozisyon kurgusunda, bir elemanı eklemek ya da çıkarmak mümkün değildir.

Bu durum, sanatçının imgeleminden çalışmasında ya da modelden çalışmasında bir farklılık göstermez. Kompozisyon kurgulanırken kullanılan elemanlar arasında birliğin sağlanması; bu birliğin, dengeye ve ritme de sahip olması gerekir. Ritmin, dengenin ve birliğin sağlanabilmesi için desenin elemanlarının birden fazla sayıda ve yerde kullanılması gerekir. Bu da kompozisyondaki tekrar ilkesine uymakla gerçekleşir. Bu tekrarlar yapılırken de elemanlardan bir kısmının kompozisyonda egemenlik sağlaması gerekir.

Bunun yanında birliğin oluşturulmasında, desenin elemenlerı ve formlar, bir harekete ve yöne sahip olmalıdır. Hareket yatay, dikey ve eğik yönlerin kullanılmasıyla oluşur. Kompozisyonda ritmi ve dengeyi sağlamak için farklı yönler oluşturulmalıdır.

Kompozisyon kurgulanırken simetri ve hareketsizlikten kaçınılmalıdır. Bunun için de zıtlıklar oluşturulmalıdır. Bu da desenin elemanları arasında aynı ya da yakın değerlerin kullanılmamasıyla mümkündür. Kompozisyonda zıtlıkların oluşması aynı zamanda hareketi ve ritmi de sağlamaktadır.

Adana Seyhan Belediyesi SergileriAdana Seyhan Belediyesi SergileriAdana Seyhan Belediyesi Sergileri

Bizans Sanatı
Bizans sanatı, MS 375'te Doğu ve Batı olmak üzere ikiye ayrılan Roma İmparatorluğu'nun doğu parçası olan Bizans devletinin sanatıdır. Gösterişli, aşırı süslemeci, çok renkli ve simgeci bir anlatıma sahiptir.

Bir yandan kilisenin gücünü, bir yandan da imparatorları yücelten bu sanat, ilk ikona örneklerinin doğmasına yol açmıştır. Ancak daha sonra kiliselerin dinî resimlerle süslenmesini yasak eden ikonoklast (tasvir kıran) akımla birçok ikona tahrip edilmiştir. Tasvir yasağının kalkmasıyla tekrar yükselişe geçen Bizans sanatı, üstün teknik özellikleri ve Hristiyanlıkla Doğu'nun harmanlandığı zengin eserler ortaya koymuştur.

Romanesk (Roman) Sanatı
Romanesk sanatı, 10 ve 12. yüzyıllar arasında Avrupa’nın çoğunluğunu içine alan özellikle Fransa, Almanya ve İtalya gibi ülkelerde Eski Yunan-Roma etkilerinin görüldüğü bir sanattır. Resim sanatı bu dönemde kilisenin hizmetindedir. Kabartma, resim ve mozaik yapımı çoğunlukla iç mekânı süsleme amacıyla yapılmıştır. Çok rengin kullanılmadığı resimlerde yüzeyler, düz ve mat renklerle bölünmüş ve perspektif kullanılmamıştır. Dinî konuların ağırlık kazandığı resim sanatı, çizgici ve yüzeysel bir üslupla ele alınmıştır.

Gotik Sanatı
Gotik sanatı 12. yüzyılın ikinci yarısında Avrupa’nın birçok yerinde aynı zamanda görülmüş ve bütün Hristiyan Batı dünyasına yayılmıştır. Gotik tarzının en önemli özelliği, tanrısal büyüklüğü ve yüceliği vurgulamaktır. Erken dönemlerinde katı, hareketsiz ve sakin duruşlu figürlerin yerini, geç dönemlerde hareketli duruşlar almıştır. Gerçeğe benzerlik, perspektif herhangi bir önem taşımaz. Gotik resim sanatı, genellikle dinî konular içermiştir. Bunun dışında resim ve fresklerde asil hayat, avcılık ve bayramlar gibi dünyevi konular işlenmiştir.

Erken Rönesans
Erken Rönesans 14. yüzyıldan 15. yüzyıl sonuna kadar öncelikle İtalya’da başlayan yenilikçi bir dönemdir. Fransa, İspanya ve İngiltere erken Rönesansı benimseyerek sanatla ilgili yeni davranışlar ortaya koymuşlardır. Erken Rönesansta ilk defa tek kaçış noktalı perspektif kullanılmıştır. Sanatçıların, içerikten çok biçimle ilgilenmesi, figürün kompozisyon içindeki önemini artırmıştır. Doğru tasvir etme amaçlanarak insan anatomisi incelenmiştir

Adana SergiAdana SergiAdana Sergi

Rönesans
"Yeniden doğuş" anlamına gelen Rönesans, Avrupa'da 15 ve 16. yüzyılları kapsayan bir bilim ve sanat dönemidir. İlk olarak İtalya'da görülmeye başlanmış ve buradan Avrupa'nın birçok ülkesine yayılmıştır. Hümanizmin etkisiyle dinî baskıların yerini, yeni ve gerçekçi düşünceler almıştır. Antik Çağ felsefesi örnek alınarak figürlerde ideal güzellik kavramı yeniden incelenip değerlendirilmiştir.

Rönesansla birlikte sfumato (hava perspektifi) tekniği kullanılmaya başlanmış ve 15. yüzyılın keskin dış çizgili biçimleri belli bir yumuşaklık kazanmıştır. Kompozisyonlarda figürlerin arkasına konulan doğa görüntüleriyle ardışık planlar oluşturulmuş ve çizgisel perspektif kullanılarak derinlik hissi verilmiştir. Rönesansla birlikte dinin sanat üzerindeki etkisi azalmış ve sanat konuları zenginleşmiştir.

Maniyerizm
Maniyerizm 16. yüzyılın sonlarına doğru, Rönesansın kusursuzluğuna karşı çıkış olarak doğan sanat üslubudur. “Klasik sanattan baroka geçiş” olarak da bilinir. Bazı sanatçılar ideal güzellik yerine figürlerdeki bozulmalar ile özgün tarzlara yönelmiştir. Sanat eserlerinde formlar uzamış hatta abartılı sayılabilecek kadar deforme edilmiştir. Kompozisyonlarda mekân derinliği vurgulanarak figürlerde ümitsiz, gerilimli ve huzursuz ifadeler kullanılmıştır. Dinî ya da din dışı konular işlenmiştir.

Barok
17. yüzyılın başında Avrupa’da Rönesans üslubundan ayrı, katılaşmaya yüz tutmuş kalıpları yıkmayı amaçlayan bir sanat üslubudur. Dinî ve din dışı konuları işleyen barok resmi, maddeci olduğu kadar ruhani bir inceliğe de sahiptir. Barok resmin başlıca özelliği, güçlü gölge ve ışık zıtlıkları içinde eriyen figür konturlarıyla etkin, hareketli ve çarpıcı etkiler oluşturmasıdır. Sembolik ifadelerle merhamet, heyecan ve görkem etkisi yaratılmıştır. Zengin ışık oyunları ve süsleme oldukça fazla kullanılmıştır. Barok sanatının son dönemlerinde, dikkat çekici bir şekilde artan bu özelliğin yaşandığı sürece “rokoko” adı verilmektedir.

Yeni Klasikçilik (Neoklasizm)
Barok ve rokoko sanatının aşırı süslemelerine ve sembolik ifadelerine tepki olarak 18. yüzyılda ortaya çıkan bir sanat akımıdır. Antik Yunan ve Roma dönemlerinin konu ve biçemleri yeniden kullanılmıştır. Çizgi ve form ön plana çıkarılarak renk-ışık etkisi yüzeyselleştirilmiştir. Sade, açık ve orantılı bir yaklaşımla klasik güzellik tekrar yaratılmaya çalışılmıştır. Barokta kullanılan duygusal ifadeler donuklaşarak yalınlaştırılmıştır. Bu yeni tarzda akılcı ve idealist anlayış, perspektif ve derinliği gölgede bırakmıştır.

Karışık Yağlı BoyaKarışık Yağlı BoyaAdana da Sergiler

Bu portrede başı oldukça ender rastlanan bir konumda görüyorsunuz. Zorluk başın çevre çizgisinin doğru olarak çizilmesinde yatar. Bu şekli doğru çizmek için zaman harcamazsanız, detaylı çiziminiz ne kadar güzel olursa olsun, sonuç tatminkâr olmaz. Genellikle, çizimin ilk birkaç dakikası çizimin ne kadar iyi veya kötü olacağını belirler.

Bu sıra dışı açı nedeniyle şekillerin her zamanki gibi veya her zaman bildiğiniz gibi olmasını beklemeyin. Burada temel nokta gözlemdir; titiz bir gözlem yaparsanız, çabalarınız sizi başanlı bir çizime götürür.

1. Bu açıyı daha önce gördüğünüz anlatıldığı gibi, bu çizimin anahtarı şekillerin yapısını anlayabilmektir. Şimdi geri dönerek belleğinizi tazeleyin. Hazır olunca ana hattı çizin ve yüz organlarını taslak olarak çizin. Gördüğünüz şekilleri çiziminize olabildiğince doğru yansıtmaya çalışın.

2. Çenenin altındaki şekle ve bu şeklin boyunla birleşerek nasıl büyük ve açık bir şekil oluşturduğuna özellikle dikkat edin. Açı nedeniyle, yüz organları, yani gözler, burun ve ağız her zamankinden daha küçük bir alana sıkışmış durumda.

3. Hem iyi bir çizgi hem de izleyeni ikna edici bir portre oluşturmak için vurguyu doğru yerde kullanarak bütün ışık, gölge ve detay süslemelerini ekleyin.

Çocuk Gelişiminde ResimÇocuk Gelişiminde ResimÇocuk Gelişiminde ResimÇocuk Gelişiminde Resim

Oran, kompozisyonda yer alan varlıkların ve desenin elemanlarının kendi içinde, birbirleriyle ve bütünle olan ölçü ilişkisidir. Etkili ve dengeli bir kompozisyon kurabilmek oranların doğru tespit edilmesiyle ilişkilidir. Bu dengenin oluşturulması kompozisyondaki dinamizmi de arrmaktadır.

Desen çalışmalarında oranların tespitinde, varlıkların en ve boy olarak kapladığı alan ile form çevresindeki boşluklar arasında matemaksel ilişki kurulmaya çalışılır. Zihinsel olarak yapılan bu matemasel ölçülendirme içinde varlıkları doğru görmek gerekir. Varlıklar farklı büyüklüğe sahiptir ve kompozisyonda yer aldıklarında bu ölçü farklılığının iki boyutlu yüzey üzerinde de belilmesi gerekir.

Oranların belirlenmesi aynı zamanda resim yüzeyinin de planlanmasını sağlamaktadır. Varlıkların bu planlama içinde yerlerinin ve birbirleriyle ilişkilerinin tespinde öncelikli olarak deseni çizilecek kompozisyonun boş ve dolu alanlarla birlikte genel bütünlüğünü kavramak gerekir. Bu bütünü, resim yüzeyine aktarmak ve resim alanını planlamak, varlıkların mekân içinde birbirleriyle ve kendi içlerinde oranlarının doğru tespine dayanır.

Desen çizerken varlıkların kendi içinde ve birbirleriyle oranları tespit edilirken düz-dik, yatay ve çapraz çizgiler kullanılır. Öncelikli olarak varlıkların en ve boy ölçüleri tespit edilir. Daha sonra çevresindeki boşlukların da biçiminden ve büyüklüğünden yararlanılarak diğer varlıklarla büyük-küçük ilişkisi kurulur. Bir sonraki aşamada ise her bir parçanın kendi içindeki oranları tespit edilir.

41 ve 42. görsellerde araştırma çizgileri kullanılarak varlıkların birbirleriyle ve kendi içinde ölçülendirilmesi görülmektedir. Desen çalışmalarında oranlar tespit edilirken gözün bu ölçülendirmeyi kendiliğinden yapabilir duruma gelmesi amaçlanmalıdır. Bunun için oranların tespinde yalnızca araşrma çizgileri değil mekân içindeki diğer varlıkların kenar çizgileri, dik-yatay konumları, enleri, boyları ve aralarındaki boşluklar da kullanılmalıdır. Bu da çok desen çizmekle ve iyi gözlem yapmakla mümkündür.

Resim Sergisi Açan ÇocuklarResim Sergisi Açan ÇocuklarResim Sergisi Açan ÇocuklarResim Sergisi Açan ÇocuklarResim Sergisi Açan Çocuklar