Ögeler etikete göre görüntüleniyor: Videolu Dersler

SANAT EĞİTİMİNİN ÖNEMİ VE GEREKLİLİĞİ

Sanat eğitimi, insanın genel eğitimi içerisinde önemli bir yere sahiptir. Yaygın biçimde düşünüldüğü gibi, sanat eğitimi yalnızca yeteneklilerin eğitimi için bir “lüks” değil, herkes için gerekli bir kişilik eğitimidir.

Burada sanat eğitiminden amaçlanan, sanatçı yetiştirmeye yönelik eğitim değil, bireyin sanat yoluyla eğitimi, yani bireyin estetik eğitimidir. İnsanın yaratıcı güçlerini ortaya çıkarmasına yardımcı olacak şartları hazırlayan ve bireyin kişilik kazanmasını amaçlayan bir etkinliktir.

Suat Kemal Yetkin: “Sanat eğitimi bir çeşit ahlâk eğitimidir”  diyerek, insanın yetişmesinde, kişiliğinin olumlu yönde gelişebilmesinde sanat eğitiminin ne denli önemli olduğunu ifade eder.

Sanat eğitimi, çocuğun geniş anlamda gelişmesini içeren en güvenilir ortamdır. Çünkü o, bu ortamda kendi temposu paralelinde, doğal eğilimlerini uygular, kendi deneyimlerini kullanır. Eğitimin her kademesinde çalışmalar bu doğal eğilimin paralelinde olmalıdır.

Çağımızın atom çağı olduğu unutulmamalıdır. Teknoloji gün lük yaşamımızı bile etkisi altına almıştır. Bu nedenle de algı ve anlatım olanakları da artmış bulunmaktadır. Bilimde ve sanatta yaratıcılık eşit değerde kabul edilmektedir.

Deneme olanağı veren sanat eğitimine, dış ülkeler programlarında geniş yer vermekte, şaşırtıcı deneyler ve araştırmalar yaptırmaktadırlar. Sanat eğitiminin en önemli amaçlarından biri görmeyi, işit meyi, dokunmayı, tat almayı öğretmektedir.

Sadece sanat eğitimi için değil, eğitimin her alanında öğrenme ortamı etkin öğrenmede önemli rol oynar. Pat (2000)’a göre “Sınıf artık dört duvarla çevrili bir yer olmaktan çıkmalı, devlet, bilim, teknoloji ile bağlantılı ortama dönüştürülmeli ve web musluğu açık olmalıdır”.

Sanat eğitimi ve öğretiminin amaca uygun, verimli bir şekilde verilebilmesi için atölyeye ihtiyaç vardır. Ülkemizde çoğu okulda görsel sanatlar (resim) dersi sınıflarda yapılmak tadır. Özellikle dersin uygulama boyutunda sınıflarsan derece yetersiz kalmak tadır.

Örneğin, öğrenciler sınıf ortamında özgürce kil ile çalışamaz, guaş boya yapamaz, grup çalışmasında bulunamaz. Uygulama çalışmalarının çoğunda en basitinden suya ihtiyaç vardır. Öğrenci yaptığı çalışmanın gereği, çalışma anında etrafı kirletebilir, dağıtabilir; sonrasında etrafı ve ellerini temizlemek için suya ihtiyaç duyar.

Yine eğer sınıfta uygulama yapılıyorsa, öğrenci bir sonraki ders için (örn. Türkçe, Fen, Mat. vb.) sınıfı temiz bırakmak adına alışmasında özgür olamaz. Biran önce çalışmayı bitirip sınıfı bir sonraki derse hazırlama endişesi çalışmanın verimini azaltır. Ayrıca sınıfa çeşitli yöntem ve tekniklerde kullanılacak olan alet ve malzemelerin daimi koyulması da mümkün olmaz.

Sanat öğretiminde uygulamalar okulda bu amaç için ayrılmış ve düzenlenmiş bir atölyede yapıl malıdır. Atölyeler de amaca uygun araç-gereçler ile donatılmalıdır. Eğitim fakültelerinde nitelikli öğretmen yetiştirmede teknik ve teknolojik alt yapının önemi konusunda Alkan şöyle demiştir: Alan laboratuarlarında deneyini yapan öğretmen adayının ilk aşamada ve işliklerde konu ya da kavramı nasıl öğretebileceği ile ilişkili, el becerisini kullanarak, öğrenme aracı geliştirmesi kaçınılmazdır.

İkinci aşamada aynı becerilerini bilgisayar ve diğer teknolojik araçları kullanarak, grafik, şekil, ya da animasyona dönüştüre bilmesi gerekir. Üçüncü aşamada ise oluşturduğu öğrenme aracının günlük yaşam la ilişkisini kurarak, onu öğrenme ortamına taşıması zorunludur.

Tüm bunların sağlanabilmesi için eğitim fakültelerinin teknik ve teknolojik alt yapıları yeniden düzenlenmelidir. Öğretmen adaylarının el becerilerini geliştirme amacıyla her eğitim fakültesi bünyesinde “işlikler” kurulmalı ve çalışır hale getirilmelidir.

Ressam Topluluğu